O Himno galego conxuga o poema "Os Pinos" de Eduardo Pondal cunha composición musical de Pascual Veiga
O nome de Galicia non figura no poema, sendo sustituído por "fogar de Breogán"
Foi interpretado por primeira vez en 1907 na Habana, Cuba
LETRA:
Qué din os rumorosos
na costa verdecente
ao raio transparente
do prácido luar?
Qué din as altas copas
de escuro arume arpado
co seu ben compasado
monótono fungar?
Do teu verdor cinguido
e de benignos astros
confín dos verdes castros
e valeroso chan,
non des a esquecemento
da inxuria o rudo encono;
desperta do teu sono
fogar de Breogán.
Os bos e xenerosos
a nosa voz entenden
e con arroubo atenden
o noso ronco son,
mais sóo os iñorantes
e féridos e duros,
imbéciles e escuros
non nos entenden, non.
Os tempos son chegados
dos bardos das edades
que as vosas vaguedades
cumprido fin terán;
pois, donde quer, xigante
a nosa voz pregoa
a redenzón da boa
nazón de Breogán.
#himnogalego #ospinos #galicia #cuba